Kraków, 19 sierpnia 2026 r.
Samochód z baterią 80 kWh wjedzie do garażu bez przeszkód. Dofinansowany z budżetu państwa domowy magazyn energii może już nie wjechać
Pięć organizacji branżowych żąda przepisania od podstaw dwóch rozdziałów rozporządzenia WT2026, dotyczących instalacji fotowoltaicznych i magazynów energii.
Elektryk stojący w garażu bloku czy domu jednorodzinnego ma pod maską baterię większą niż niejeden przemysłowy magazyn energii, i nie podlega żadnym wymogom budowlanym z tego tytułu. Certyfikowana domowa szafa bateryjna, kilkanaście kilowatogodzin, tej samej klasy bezpieczeństwa, w tym samym garażu, może wymagać dziś specjalnego wydzielenia przeciwpożarowego.
Pięć organizacji branżowych sektora OZE i magazynowania energii tj. Stowarzyszenie Polska Izba Magazynowania Energii i Elektromobilności, Stowarzyszenie Branży Fotowoltaiki i Magazynowania Energii, Polska Izba Gospodarcza Energetyki Odnawialnej i Rozproszonej, Krajowa Izba Klastrów Energii i Odnawialnych Źródeł Energii oraz Polskie Stowarzyszenie Fotowoltaiki i Magazynowania Energiiostrzega, że projekt rozporządzenia WT2026 a dokładnie rozdział 11 i 12 w obecnym kształcie utrwala tę nierówność, i domaga się napisania od nowa rozdziałów dotyczących fotowoltaiki i magazynów energii.
Podobne skutki dotykają segmentu komercyjnego i przemysłowego. Limit 600 kWh łącznej pojemności magazynu na jedną strefę pożarową oznacza, że instalacja rzędu megawatogodzin, dziś standard dla średniej wielkości zakładu produkcyjnego, musi być dzielona na kilka osobnych, kosztownych stref pożarowych, jeszcze przed montażem pierwszej baterii.
Projekt, znany y jako WT2026, powstaje od ponad roku. Do jednej z wcześniejszych wersji spłynęło 220 uwag od 150 organizacji. Mimo kolejnych poprawek, sygnatariusze stanowiska uważają, że kluczowy problem pozostaje nierozwiązany: przepisy różnicują wymogi bezpieczeństwa wyłącznie według pojemności magazynu energii w kilowatogodzinach, pomijając profil ryzyka konkretnej technologii.
„Bateria o wyższej stabilności termicznej jest dziś traktowana identycznie jak technologia o wyższym ryzyku, jeśli tylko ma tę samą pojemność. To tak, jakby ustalać limit prędkości wyłącznie na podstawie wagi samochodu, nie sprawdzając czy ma sprawne hamulce” – komentuje Maciej Borowiak, prezes zarządu SBFiME. „Postulujemy, żeby narzędziem regulacyjnym była certyfikacja urządzenia, nie sam parametr pojemnościowy”.
Zdaniem sygnatariuszy skutki wykraczają poza samą branżę magazynowania energii. Koszt dostosowania istniejącego budynku do nowych wymogów, certyfikowana obudowa ognioodporna albo przebudowa pomieszczenia, sprawia, że montaż magazynu energii staje się w praktyce dostępny przede wszystkim dla tych, których na taki wydatek stać. Regulacja pomyślana jako zabezpieczenie bezpieczeństwa może w efekcie premiować zamożność, nie samo bezpieczeństwo. Spowolnienie rozwoju magazynów energii ma też szerszy skutek systemowy: bez wystarczającej retencji energii z pogodozależnych źródeł odnawialnych, jak wskazuje branża, rośnie skala nierynkowego ograniczania produkcji z OZE, gdy sieć nie nadąża za chwilową podażą.
Sygnatariusze wskazują również na brak oceny skutków regulacji towarzyszącej projektowi. W żadnej z kolejnych wersji rozporządzenia nie znaleziono uzasadnienia technicznego dla konkretnych progów liczbowych, mimo że część z nich ulegała zmianom, w tym zaostrzeniom, między kolejnymi wersjami tekstu.
W branży mówi się o ryzyku tak zwanej bunkryzacji magazynów energii: certyfikowane urządzenia obciąża się wymaganiami projektowanymi dla obiektów o zupełnie innej skali zagrożenia.
Organizacje postulują oparcie przepisów na certyfikacji urządzenia i profilu ryzyka technologii, zamiast wyłącznie na pojemności w kilowatogodzinach.
Pełna treść stanowiska z 12 sierpnia 2026 r., zawierająca szczegółową argumentację oraz postulaty legislacyjne, stanowi załącznik do niniejszego komunikatu.
Kontakt dla mediów:
Maciej Borowiak
Prezes Zarządu SBFiME
tel. 605 783 101
e-mail: m.borowiak@polskapv.pl
12.08.2026 Stanowisko branży magazynowania energii i OZE ws. WT2026