Stowarzyszenie Branży Fotowoltaicznej i Magazynowania Energii (SBFiME) z uznaniem odnotowuje intencje Ministerstwa Energii dotyczące deregulacji i upraszczania prawa w sektorze energetycznym (UDER92).

Jednakże, z perspektywy kluczowego dla polskiej transformacji sektora mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oraz milionów Prosumentów, projekt w obecnym kształcie pomija kluczowe bariery inwestycyjne i zawiera rozwiązania, które są niewystarczające.

Projekt UDER92, choć celuje w uproszczenie regulacji, koncentruje się głównie na ciepłownictwie i kogeneracji, pozostawiając bez odpowiedzi palące problemy sektora PV.

I. POSTULATY I ŻĄDANIA LEGISLACYJNE SBFiME

Wzywamy do modyfikacji projektu ustawy UDER92 i włączenia do niego następujących zmian:

1. Transparentność i szczegółowość rozliczeń Prosumentów 

(W odpowiedzi na Art. 1 pkt 3 UDER92)

  • Rozszerzeniem proponowanego uproszczenia faktur dla Prosumentów
  • Wprowadzenie obowiązku dołączania do faktury szczegółowego rozliczenia depozytu prosumenckiego (net-billing) oraz rozliczenia ilościowego (net-metering).
  • Obowiązek wskazania rynkowej ceny energii i wolumenu wprowadzonego do sieci dla każdego miesiąca rozliczeniowego.
  • Obowiązek informowania o środkach/energii zagrożonych przepadkiem ze względu na upływ 12-miesięcznego okresu rozliczeniowego, wraz z dokładną datą ich wygaśnięcia.

2. Deregulacja MŚP i Małych Instalacji PV (do 1 MW)

  • Podniesienie progu definicji mikroinstalacji (Art. 2 pkt 19 Ustawy o OZE) do 150 kW mocy zainstalowanej elektrycznej, przy jednoczesnym ograniczeniu mocy wprowadzanej do sieci do 50 kW.
  • Zniesienie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (Prawo budowlane) dla instalacji fotowoltaicznych zlokalizowanych na dachu o mocy do 1 MW (1000 kW).
  • Zniesienie konieczności uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy (WZ) dla naziemnych instalacji PV do 500 kW oraz dachowych instalacji PV bez limitu mocy.
  • Ograniczenie wymagań w zakresie telemechaniki dla modułów wytwarzania energii typu A (do 200 kW) do niezbędnego minimum, z możliwością wprowadzenia opłaty zastępczej za ponadnormatywne wprowadzanie energii.
  • Rozszerzenie 45-dniowego terminu na wydanie warunków przyłączenia, przewidzianego dla instalacji na budynku (Art. 7 ust. 8g pkt 7 Ustawy – Prawo energetyczne), na wszystkie instalacje PV do 2 MW, w tym posadowione na gruncie.

II. UZASADNIENIE KLUCZOWYCH POSTULATÓW

  •  Konieczność transparentności rozliczeń Prosumentów 

Ministerstwo Energii w projekcie UDER92 proponuje uproszczenie rachunków dla gospodarstw domowych.Wniosek jest jednoznaczny: dla Prosumentów uproszczenie Ministerstwa bez uzupełnienia o szczegółowe rozliczenie depozytu niewiele wnosi, a brak zrozumienia systemu rozliczeń jest barierą, która 

Ministerstwo Energii w projekcie UDER92 proponuje uproszczenie rachunków dla gospodarstw domowych, sprowadzając podsumowanie do trzech kwot: 

  1. sumy do zapłaty, 
  2. opłaty za obrót 
  3. opłaty za dystrybucję.

Jest to dobry kierunek, natomiast dla Prosumenta takie uproszczenie niewiele wnosi. 

  • postulujemy o obowiązek wskazania miesięcznej ceny rynkowej, wolumenu wprowadzonej energii i wartości zasilającej/rozliczonej depozyt.
  • obecny system fakturowania nie ostrzega Prosumentów o zbliżającym się terminie przepadku zgromadzonych nadwyżek środków/energii.
  • niezbędne jest wprowadzenie szczegółowego rozliczenia depozytu prosumenckiego oraz obowiązku wskazywania miesięcznej ceny rynkowej i wolumenu wprowadzonej energii. 
  • ponadto sugerujemy wprowadzenie mechanizmu doradczego, który na podstawie zużycia wskaże Prosumentowi optymalną taryfę.  
  • wprowadzenie mechanizmu doradztwa taryfowego ze strony sprzedawcy energii, opartego na analizie zużycia historycznego odbiorcy.

B. Deregulacja i usunięcie barier inwestycyjnych dla rynku C&I

Choć projekt UDER92 koncentruje się na deregulacji (np. w ciepłownictwie), ignoruje bariery dla rozwoju fotowoltaiki, która jest kluczowa instalacji przemysłowych, inwestorów realizujących projekty z myślą o autokonsumpcji.

Nasze postulaty są czystą deregulacją, która jest zgodna z celem Ustawy.

  • Bariera „50 kWp” i Koszt telemechaniki: Przekroczenie progu 50 kWp wymaga na małych przedsiębiorstwach (np. dla instalacji 60-100 kWp) spełniania wymogów warunków przyłączenia, w tym narzucania kosztownych systemów telemechaniki (50 000 – 200 000 zł). Wymóg ten jest nieproporcjonalny i nieopłacalny dla mikro-skali. Podniesienie progu do 150 kWp/50 kW a najlepiej do 200kWp, z ograniczeniem wypływu energii do 50kWp, eliminuje tą barierę finansową i administracyjną. Podniesienie bariery do 200kWp jest zgodne unijnym kodeksem sieciowym NC RFG, dzięki czemu będzie większa standaryzacja i przejrzystość. 
  • Bariery administracyjne i terminy: Obecne przepisy:
    • Wymagają pozwolenia na budowę dla instalacji na dachu powyżej 150 kW. Zniesienie tego wymogu do 1 MW ułatwi rozwój PV w sektorze przemysłowym.
    • Wyznaczają termin 120 dni na wydanie warunków przyłączenia dla instalacji gruntowych C&I (obok hal), podczas gdy dla instalacji na budynku obowiązuje 45 dni. Usunięcie wyrazów „instalowanej na budynku” usunie nieuzasadnioną dyskryminację technologiczną.
    • Wymagają uzyskania decyzji WZ, gdy brak jest MPZP, co blokuje inwestycje MŚP.

Wprowadzenie tych zmian jest konieczne, aby zwiększyć konkurencyjność polskich firm i ułatwić rozwój energetyki obywatelskiej.
Wnosimy o pilne uwzględnienie przedstawionych postulatów w procesie legislacyjnym Ustawy UDER92.